Ogrodnik

Właściciele ogrodów często pytają, co można posadzić w miejscach zacienionych przez krzewy i drzewa owocowe. Jest to również problem osób posiadających działki, na których rosną duże drzewa liściaste o gęstych koronach lub okazałe drzewa iglaste. Aby jednak odpowiedzieć na postawione na początku pytanie, należy wziąć pod uwagę wiele różnych czynników. Przede wszystkim, zanim zaczniemy kupować i sadzić rośliny, musimy poznać warunki siedliskowe (rodzaj, żyzność, wilgotność gleby). Na pewno zawsze korzystne będzie wzbogacenie podłoża substancjami organicznymi (torfem, kompostem, rozdrobnioną i przekompostowaną korą). Trzeba się też zdecydować na wybór stylu ogrodu, a więc czy ma to być np. ogród naturalny czy tylko zbliżony do naturalnego, a może wiejski lub nowoczesny? A ponieważ zaprojektowanie ogrodu w konkretnym stylu wcale nie jest łatwe, może lepiej je powierzyć wyspecjalizowanej firmie? Jeżeli jednak czujemy się na siłach wykonać to dzieło sami, warto skorzystać z kilku rad

Najlepiej zacząć od najprostszego sadzeni; roślin, czyli dużymi powierzchniami. Do teg( będą się doskonale nadawały rośliny okrywowe, czyli takie, które mają pędy płożące si lub ścielące. Można zdecydować się na jedei lub dwa gatunki albo posadzić obok siebi kilka gatunków, aby tworzyły ciekawe i este tyczne runo, którego większe płaty wprowa dzą do ogrodu ład i harmonię, stanowiąc jec nocześnie znakomite tło dla innych roślin.
O wartości roślin okrywowych decyduj zdolność zwartego okrywania powierzchi podłoża w możliwie krótkim czasie

W cienistych ogrodach okrywanie podłoża powierza się najczęściej barwinkom i bluszczom. Tymczasem lista gatunków roślin, które spełniają tę funkcję, jest o wiele dłuższa. Na początek warto się przyjrzeć gatunkom bylin kwitnących wiosną jeszcze przed rozwojem liści drzew i krzewów, a więc kiedy w ogrodzie jest jeszcze sporo światła. Spośród nich na uwagę zasługują: zawilec gajowy Ancmone nemorosa - tworzący białe kobierce, ziarnopłon wiosenny Ficaria vcrna, rannik zimowy Eranthis hyemalis - o kwiatach żółtych, kokorycz pusta i pełna Cotyda-lis cava i C. solida - o kwiatach białych i różowych. Są to rośliny niskie lub bardzo niskie, ale trzeba pamiętać, że ich części nadziemne po kwitnieniu szybko zanikają. Polecane są szczególnie do ogrodów naturali-stycznych i parków, gdzie mogą rosnąć pośród roślin zimozielonych, np. bluszczu czy rumianki japońskiej Pachysandra terrninaJis albo wśród roślin później rozpoczynających wegetację, np. niektórych paproci czy funkii.
Warto też pamiętać o kwitnącej na niebiesko ułudce wiosennej Omphalodcs ver-na i cebulicy syberyjskiej Scilła sibirica - roślinie cebulowej, która się obficie rozsiewa. Wcześnie kwitną również różne gatunki fiołków Vióia, różowo-fioletowe miodunki Pul-monaria, a nieco później konwalia majowa Convalaria majalis, marzanka wonna Galium odoratum, tiarella sercowata Tiarella cordifo-lia o białych kwiatach oraz bergenia sercolist-na Bergenia cordifolia o kwiatach różowych i pragnia syberyjska Waldsteinia ternata o kwiatach żółtych. Dwa ostatnie gatunki mają liście zimozielone lub półzimozielone, dekoracyjne przez cały rok.
Ten sam rodzaj liści, przy czym są one ciemnozielone, błyszczące i skórzaste, mają kopytnik pospolity Asanun europeum i przy-laszczka pospolita Hepatica nobiłis

Jedną z najwartościowszych roślin okrywowych, efektownych w ciągu całego okresu wegetacyjnego, jest także bodziszek korzenia-sty Geranium macrorrhisum, którego liście (podobnie jak pragni i kopytnika) tworzą bardzo zwarte i wyrównane runo. W cieniu drzew dobrze się również czują inne gatunki bodziszków, jak choćby pięknie kwitnące latem bodziszek czerwony i wielkopiątkowy.
Warto też zainteresować się gatunkami roślin z rodzaju epimedium Epimedium i brun-nera Brunnera (ma delikatne kwiaty podobne do niezapominajek) oraz funkiami Hosta, zwłaszcza gdy w podłożu stale utrzymuje się wilgoć, której te właśnie gatunki potrzebują więcej niż omówione wcześniej.

Wszystkie wyżej wymienione byliny najlepiej rozrastają się na glebie bogatej w próchnicę, o odczynie obojętnym lub zasadowym i polecane są do sadzenia pod koronami drzew liściastych. A właśnie, co robić z opadającymi jesienią liśćmi? Nic nie trzeba Z nimi robić, ponieważ są doskonałym zimowym okryciem dla bylin, a dodatkowo, po rozłożeniu się, wzbogacają glebę w próchnicę. Pod wysokimi drzewami iglastymi, np. sosnami (jeśli nie rosną zbyt gęsto), przez cały rok panuje przeważnie lekki mrok. Drzewa te rosną zwykle na glebach kwaśnych i dość suchych latem. Na takim stanowisku dobrze sprawdzają się barwinki Vinca, kosmatka owłosiona i olbrzymia Luzula pilosa i L. sy-lvatica - podobne do traw zimoziclonc byliny, gajowiec żółty Lamium galeobdoion i jasnota plamista Lamium macuiatum - dekoracyjna dzięki srebrzystobiałemu ulistnieniu. Nadają się one też pod drzewa liściaste.

W miejscach takich niezastąpione są także paprocie, jak np. tworząca zwarte zimozielo-ne kobierce paprotka zwyczajna Polypodium wlgare czy podrzeń żebrowiec Bicchnum spicant- przydatny na mniejsze i wilgotniejsze powierzchnie. Paprocie znakomicie się też nadają do tworzenia runa pod lipami, klonami czy dębami. Można do tego celu wykorzystać np. cienistkę Roberta Gymnocarpium ro-bertianum, zachowującego liście na zimę ję-zycznika zwyczajnego Phyllitis scolopcn-dium czy paprotnika szczecinkozębnego Po-lystichum setiferum.

Dla urozmaicenia bylinowych „zadarnień” sadzi się wysokie byliny cieniolubne. Sadzimy je pojedynczo lub w grupach. Wicie z nich pełni także funkcje roślin okrywowych. Spośród nich na uwagę zasługują gatunki z rodzaju pluskwica Cimicifuga - byliny o ładnych liściach i smukłych białych kwiatostanach oraz parzydlo leśne Anmcus diokus - szeroko rozrastająca się długowieczna roślina o puszystych kremowych kwiatostanach. Byliny te najlepiej rosną na glebach próchnicznych i niezbyt suchych. Do większych nasadzeń odpowiednia jest 80-cm wysokości kokoryczka wielokwiatowa Polygona-tum muMtlomm, bardzo dekoracyjna ze względu na liście i kwiaty. Ważne miejsce w ogrodach cienistych zajmują także wytworne tawułki Astilbe, których czerwone, różowe, liliowe lub białe wiechy kwiatów pojawiają się w zależności od gatunku i odmiany od czerwca do października. Niezbędnym warunkiem ich obfitego i długiego kwitnienia jest zapewnienie im żyznej, próchnicznej i wilgotnej gleby.
W podobnych warunkach, a nawet w głębokim cieniu, dobrze rosną wielkolisrne rodgersje Rodgersia. Dużo wody w podłożu lubią
języczki Ligularia, które znakomicie prezentują się w większych grupach na obrzeżachzadrzewień (w półcieniu), szczególnie w pobliżu zbiorników wodnych.

Źródło: Magazyn ogrodniczy - Mój Piękny Ogród

Partnerzy

Niebieskie kwiaty psianki Lycianthes będą nas zachwycać także w przyszłym roku, jeżeli zapewnimy roślinie zimowanie w temperaturze 10-15°C. Alternatywą może być ciemna i zimna kwatera z temperaturą 5-8°C. W takich warunkach psianka traci liście. Efektem zimowania w ciemnościach jest przesunięcie okresu kwitnienia - kwiaty pojawiają się dosyć późno.
RADA Nie przycinajmy rośliny zbyt mocno! Sprzyja to, szczególnie w przypadku młodych okazów, wypuszczaniu nowych pędów. Kwiaty nie rozwijają się wcale albo z opóźnieniem.
Płot ogrodowy

Źródło: Magazyn ogrodniczy - Mój Piękny Ogród

Na rabacie idealnymi sąsiadami roślin cebulowych są wcześnie rosnące byliny.
W tym przypadku mniejsze znaczenie ma ten sam okres kwitnienia. Ważniejsze są dekoracyjne walory młodych wiosennych liści. Świeże zielone tło wspaniale podkreśla piękno form i barw kwiatów tulipanów i narcyzów. Na początku marca, gdy rozwijają się kwiaty najwcześniejszych odmian narcyzów, większość bylin nic rozpoczęła jeszcze wegetacji. Partnerami narcyzów w tym czasie mogą być właściwe tylko cie-mierniki Helleborus, osiągające wysokość 30-40 cm.
Większość tulipanów kwitnie od początku kwietnia do połowy maja. W tym czasie młode liście wypuszcza już wiele różnych bylin, m.in. bodziszek, funkia, żurawka, ostróżka i tawułka. Późne tulipany kwitną równocześnie z piwonią ogrodową, koci-miętką, wilczomleczem i makiem wschodnim. Przy dobieraniu tulipanów do takich kombinacji potrzebne jest wyczucie barw, gdyż w okresie sadzenia cebul byliny już

Tyczka bambusowa